پژوهشهاى جديد نشان مىدهد که غصه و فشارهاى عصبى، خطر ابتلا به بيمارى آلزايمر در سنين بالا را افزايش مىدهد.
به گزارش خبرگزارى رويترز از نيويورک، ارتباط بين آلزايمر و فشارهاى عصبى در سفيد پوستان نسبت به سياه پوستان بيشتر است.
به گفته دکتر رابرت ويلسون از مرکز پزشکى دانشگاه راش در شيکاگو گرچه ارتباط بين تمايل به عصبيت و ناراحتى و اختلالات حافظه هنوز به درستى روشن نيست، ولى به نظر مىرسد که افزايش دراز مدت هورمونهاى استرس در بدن
مانند کورتيزول به بخشهايى از مغز که حافظه و رفتارهاى ناشى از استرس را تنظيم مىکنند آسيب مىرساند.
دکتر ويلسون تاکيد مىکند اين مطالعه تنها به ارتباط بين آلزايمر و فشارهاى روانى و عصبى مىپردازد نه اينکه علت ابتلا به آلزايمر را فشارهاى روانى معرفى کند. به عبارتى فشارهاى روانى زوال عقل نمىآورد بلکه با بر هم زدن تنظيمات مغزى شخص مستعد را در دراز مدت مبتلا به آلزايمر مى کند.
تمايل به تجربه فشارهاى روانى صفتى است که کما بيش در همه ما موجود است.
اگرچه توصيه به کاهش فشارهاى روانى و غصه خوردن براى کاهش خطر ابتلا
به آلزايمر هنوز نيازمند تحقيقات بيشتر است ولى دلايل علمى و پزشکى
بسيارى وجود دارد که آرامش به سلامت مغز و جسم ما کمک مىکند.
در اين تحقيق ۱۰۶۴ شرکت کننده سفيد پوست و سياه پوست با حداقل سن ۶۵ سال مورد مطالعه قرار گرفتند.
در اين تحقيق از شرکت کنندگان راجع به تمايل آنها براى غصه خوردن يا
شدت عصبيت آنها به دنبال فشارهاى روانى سوال شد. ۳ تا ۶ سال بعد از
شروع مطالعه اين گروه شرکت کننده از نظر ابتلا به آلزايمر سنجيده شدند .
اين مطالعه نشان داد که تمايل به عصبيت بيشتر به دنبال فشارهاى عصبى خطر ابتلا به بيمارى آلزايمر را تا دو برابر افزايش مىدهد. اين ارتباط در سفيد پوستان از سياه پوستان بيشتر بود.
اين اولين تحقيقى است که ارتباط بين فشارهاى روانى و آلزايمر را در
سياه پوستان و سفيد پوستان مطالعه مىکند. اگرچه محققين براى اين اختلاف نژادى توضيحى ندارند.
نتايج اين تحقيق در نشريه neurology به چاپ رسيده است.
