پژوهشهاى جديد نشان ميدهد كه كاهش احساس صميميت با پدر در نوجوانان باعث بروز علائم افسردگى در دختران و پسران در ميانه نوجوانى ميشود.
به گزارش پايگاه اينترنتى «medlineplus.com» تحقيقات آمارى در كانادا نشان داد كه نوجوانانى كه در ۱۶ و ۱۷سالگى ارتباطات صميمى تر، تفاهم و مهربانى بيشترى را با پدرانشان تجربه ميكنند در مقايسه با نوجوانانى كه چنين رابطهاى را با پدرانشان ندارند كمتر دچار افسردگى ميشوند.
اين مطالعه تغييرات ارتباطات خويشاوندى را در دوران نوجوانى بررسى مى كند.
نتايج اين تحقيق نشان داد كه هرچه ارتباط نوجوانان با والدينشان بهتر باشد از نظر روانى سالم ترند.
حتى ارتباط بهتر نوجوانان با خواهر و برادرانشان در سلامت روان و پيشگيرى از ابتلا به افسردگى در آنها موثر است.
در اين تحقيق ۹۰۸ نوجوان مورد مطالعه قرار گرفتند.
در اين مطالعه علائم بيمارى افسردگى در نوجوانان با تكيه بر تعداد، دفعات و شدت بروز اين علائم يك هفته قبل از مطالعه بررسى شد.
در اين مطالعه با طرح سوالهايى مانند آيا احساس افسردگى ميكنيد، آيا فكر ميكنيد حتى با كمك افراد خانواده و دوستان نميتوانيد افسردگى را مهار كنيد و ...، ميزان افسردگى نوجوانان ارزيابى شد.
به طور كلى ارتباط نوجوانان بيشتر با مادرانشان صميمى است تا با پدرانشان، اين در حالى است كه نتايج اين
تحقيقات نشان ميدهد كه ارتباط صميمى با پدر نيز نياز است.
در ۴۰/۸درصد از نوجوانان ثبات روابط با مادر در طول دو سال مطالعه گزارش شد، در حاليكه ۳۳/۳ درصد نوجوانان از ارتباطات ضعيف با پدرانشان شكايت داشتند و در ۳۲/۳ درصد ارتباط با پدر طى دو سال مطالعه هيچ تغييرى نداشت.
برپايه اين تحقيق، دختران بيش از پسران به افسردگى مبتلا هستند به گونهاى كه در سنين ۱۴ و ۱۵سالگى شكايت دختران از اضطراب بيش از پسران است، و ميزان خودكشى نيز در دختران ۱۵/۵ درصد، و در پسران ۶/۹ درصد مى باشد، و در نهايت در سنين ۱۶ و ۱۷سالگى علايم افسردگى در دختران در مقايسه با پسران بيشتر بروز مييابد.
