* * * :: Media

1383/12/05

نتايج يک تحقيق صورت گرفته در ايران نشان مىدهد که احساس خودکم بينى و حقارت ناشى از خشونت عليه زنان، سبب افسردگى شديد، اضطراب، ترس ، هراس و مشکلات جسمى و روحى، و در نهايت خودکشى آنها مىشود.

در همين حال بر اساس تحقيقات خارجى، بسيارى از زنان براى پايان دادن به خشونت مردان و حمايت از خود در برابر توهين و تحقير، به انتقام گرفتن از شوهرانشان متوسل مىشوند همچنين تهديدهاى روانى و فيزيکى عامل مهمى در ايجاد ذهنيت قتل در زنان است .

در واقع زنان کتک خورده اى که همسران شان را به قتل مىرسانند در شرايط خشونت آميزى قرار گرفته و آسيبهاى ذهنى و جسمى ديده اند و معتقدند جهت دفاع شخصى مرتکب قتل شده اند.

بر اساس نتايج تحقيق حاضر از بين ۹۷ آزمودنى،۶ / ۲۰ درصد داراى تحصيلات زيرديپلم،۶ / ۵۴ درصد داراى تحصيلات ديپلم،۶ / ۲۱ درصد داراى تحصيلات ليسانس و ۱ / ۳ درصد داراى تحصيلات فوق ليسانس هستند.

وضعيت اشتغال زنان مورد مطالعه ۶ / ۵۴ درصد خانه دار،۳ / ۴۲ درصد شاغل و سه درصد بىپاسخ گزارش شده است.

همچنين درصد بالايى از آزمودنيها خشونت روانى را دو بار يا بيشتر تجربه کرده اند.

زنان مورد مطالعه بيشترين ميزان اعمال خشونت روانى از سوى همسرانشان را هنگام يک بحث داغ، فرياد همسران بر سر زنان ۸ / ۹۳ درصد، تحقير آنان و آشنايانشان ۷ / ۹۰ درصد و انتقاد از زنان و سرزنش اقوام ۷ / ۸۹ درصد و اهانت با فحش و ناسزا را ۷ / ۸۹ درصد گزارش شده است.

آزمودنيها بيشترين ميزان اعمال خشونت اقتصادى را هنگامى تجربه کرده اند که همسرانشان با سوء استفاده از تمام منابع خانواده سعى کرده اند رفتار آنها را کنترل کنند و يا آنها را وادار کنند که مطابق خواسته هاى خود عمل کنند که اين ميزان را با ۴ / ۸۱ درصد گزارش داده اند.

به طور کلى به اين نتيجه مىرسيم که آزمودنيهاى اين تحقيق، خشونت روانى، خشونت فيزيکى، خشونت جنسى و اقتصادى را دو بار يا بيشتر تجربه کرده اند.

اين تحقيق پايان نامه کارشناسى ارشد ميترا خاقانى فرد، رشته مطالعات زنان دانشکده علوم اجتماعى و اقتصاد، دانشگاه الزهرا است که در آخرين شماره دو هفته نامه فرهنگ و پژوهش به چاپ رسيده است.

ايرنا

: منبع