احتمال مشكلات رفتارى جدى در كودكانى كه مادرانشان از افسردگى رنج مى برند، بيشتر است و هر دو عامل «خلق ذاتي» و «پرورش» در اين امر دخالت دارند.
به گزارش سايت مدلاين پلاس در ميان ١١٠٠ دوقلوى تحت مطالعه توسط محققان انگليسى، كودكانى كه مادرانشان افسردگى داشتند، پس از تولد تا سن هفت سالگى بيش از ساير كودكان رفتارهاى ضد اجتماعى شامل دروغ، دزدى و زد و خورد، از خود نشان مى دادند.
اين احتمال در ميان كودكان با مادران دچار افسردگى و سابقه رفتار ضداجتماعى، بيشترين ميزان را داشت.
بخشى از اين احتمال توجيه ژنتيكى دارد به طورى كه برخى كودكان مادران افسرده اينگونه رفتارهاى ضد اجتماعى را به ارث مى برند. اما افسردگى يك مادر، خود عامل مهمى در ايجاد اينگونه رفتارها در كودك است.
زمانى كه مادر افسرده است، فرزند او، به علت از هم گسيختگيهاى محيط خانواده، گرفتار سوء رفتار مى شود.
مادرى كه به شدت افسرده است، حتى براى خارج شدن از رختخواب و در نتيجه براى مراقبت از فرزند خود, دچار مشكل مى شود و در نتيجه پاسخ به اين وضع, كودك نيز بد عمل مى كند.
اما خوشبختانه افسردگى از طريق مشاوره و يا با دارو قابل درمان است و اين به نفع فرزندان اين مادران است.
البته در صورتى كه مادر علاوه بر افسردگى سابقه رفتار ضداجتماعى نيز داشته باشد، مساله پيچيده تر است.
اين زنان با مشكلات متعددى از جمله مشكلات مالى، عدم حضور همسر و فقدان حمايت از سوى خانواده و دوستان مواجهند. در مورد اين مادران نيز درمان افسردگى شروع خوبى است، اما براى كاهش رفتار ضد اجتماعى فرزندش درمان بايد شامل كودك هم بشود تا رفتار وى اصلاح گردد و نيز به مادر كمك كرد تا راهكارهاى مناسب و موثر رفتارى را به كار برد.
محققان پيشنهاد مى كنند كه پزشكانى كه درمان كودكان مبتلا به اختلالات رفتارى را بر عهده دارند ، مادران آنها را نيز از نظر افسردگى و تاريخچه علايم ضداجتماعى مورد بررسى قرار دهند.
