شمارى از مشاوران دولت انگليس به وزراى کابينه اين کشور پيشنهاد
کرده اند در ادامه سياست مربوط به پيگيرى رشد پايدار از شاخص تازه اى را
براى سنجش ميزان شادمانى شهروندان استفاده به عمل آورد.
اين شاخص نشان مىدهد که آيا شرايط روانى و جسمى و اجتماعى شهروندان
همراه با رشد اقتصادى و مادى بهبود مىيابد يا اينکه تغييرى نمىکند.
دکتر «پل مارتين» روانشناس رفتارى از يونيورسيتى کالج دانشگاه لندن و
پروفسور «ريچارد ليارد» از مدرسه اقتصاد و علوم سياسى دانشگاه لندن که در
باره شاخص شادمانى کتاب تاليف کرده اند بر اين نکته تاکيد دارند که سنجش
شادمانى به دو شيوه کاملا متفاوت امکان پذير است.
در روش اول با ارائه پرسشنامه هاى مناسب، در زمانهاى مناسب و دفعات
مناسب، مىتوان درجه شادمانى و احساس رضايت افراد از زندگى را مشخص ساخت .
روش دوم که به واسطه پيشرفتهاى اخير در حوزه علوم زيست - عصبشناسانه
امکانپذير شده متکى به اين واقعيت است که بخشهاى معينى از مغز افراد در
هنگامى که آنان واقعا داراى احساس شادمانى و رضايت خاطر هستند فعال مى
شوند. مىتوان با اندازه گيرى ميزان فعاليت اين بخشها، نتايج حاصله از
پرسشنامه ها را مورد تاييد قرار داد.
به عبارت ديگر فعاليتهاى مغز در ارتباط با شادمانى و سرخوشى حکايت
از اين امر دارد که شادمانى يک واقعيت عينى است و مىتوان صحت يا عدم
صحت اظهارات اشخاص را در اين زمينه مورد بررسى علمى قرار داد.
در قرن هجدهم گروهى از فلاسفه انگليسى از جمله جرمى بنتام و استوارت ميل
فلسفه اى را مطرح ساختند که درآن بر توزيع بيشترين مقدار شادمانى و رضايت
خاطر در ميان بيشترين شمار شهروندان تاکيد شده بود.
تحقيقات اخير نشان مىدهد که شادمانى و رضايت خاطر شهروندان در رشد
کشورها تاثير اساسى دارد و همين امر اولياى امور در انگلستان را به صرافت
انداخته تا در زمينه توزيع عادلانه تر ثروت و امکانات موجود در جامعه
تدبيرهاى تازه ترى را به کار گيرند تا از اين طريق زمينه براى بسط شادمانى
در شمار هر چه بيشترى از شهروندان فراهم شود.
از جمله نکات مهمى که در بررسيهاى اخير در مورد پديدار شادمانى آشکار
شده آن است که داشتن ثروت بيشتر لزوما موجب دستيابى به شادمانى بيشتر
نمى شود و اگر چه در اختيار داشتن امکانات مادى مىتواند زمينه ساز کسب
رضايت خاطر باشد اما اين جنيه به تنهايى نمىتواند هدف مورد نظر را احراز
کند.
يک نکته اساسى ديگر که از رهگذر پژوهشهاى تازه روشن گرديده اين واقعيت
است که کسانى که در تلاش براى کمک به ديگران هستند به مراتب بيش از کسانى
که صرفا در انديشه شادمانى خود هستند به احساس رضايت خاطر و فرح و شعف
دست مىيابند.
اين تحقيقات مشخص ساخته که کسانى که زندگى خود را بر اساس لذت طلبى
يا کسب هرچه بيشتر امکانات مادى سامان مىدهند از حيث سلامت روانى و
شادمانى و رضايت خاطر از کسانى که رويکردى هماهنگ به همه ابعاد زندگى
دارند، در موقعيتى پايينترى قرار دارند.
مشاوران دولت انگليس بر اساس يافته هاى تازه به دولت اين کشور توصيه
کرده اند با اعمال نظارت بهتر بر آگهيهاى تبليغاتى از ايجاد انتظارات غير
واقع بينانه در شهروندان و بخصوص در ميان نسل جوان جلوگيرى کند.
امر ديگرى که به بسط شادمانى در ميان شهروندان کمک مىکند تقويت روابط
ميان افراد و تحکيم اعتماد متقابل ميان آحاد مختلف جامعه است.
بر اساس آمار در ميان کشورهاى اروپايى، شهروندان کشورهاى اسکانديناوى
از بالاترين درجه رضايت خاطر و شادمانى برخوردارند و علت اين امر درجه
بالاى اعتماد متقابل ميان شهروندان و تصميم گيران و مسوولان است.
در آزمايشى که در کشورهاى اروپايى و آمريکا براى سنجش ميزان اعتماد
مردم به يکديگر به انجام رسيد يک کيف پول در محل عبور عموم در خيايان رها
شد تا واکنش عابران در قبال آن بررسى شود.
در کشورهاى اسکانديناوى در اغلب موارد کيف پول به صاحب آن عودت داده
شد در حاليکه در انگلستان و آمريکا درصد اين موارد اندک بود.
آمار همچنين نشان مىدهد که در انگليس ميزان اعتماد شهروندان به
يکديگر از۶۰ درصد در چهار دهه قبل به ۳۵ درصد در سال ۲۰۰۵ تقليل يافته
است.
دانش اموزان انگليسى نيز در ميان کشورهاى اروپايى در پائينترين حد
جدولى قرار دارند که ميزان دوستى و محبت ديگر همکلاسيها را اندازه گيرى مى
کند.
