محققان ميگويند حتى ميزان كمى از فلز كادميوم در مغز ميتواند باعث اختلالات عصبى و عادت به داروهاى روان درمانى در مغز شود. كادميوم تركيب فلزى سمى است كه در موادى مانند تنباكو وجود دارد.
بنابراين ميزان اين ماده در بدن سيگاريها بسيار بالاست. با وجود اين ميزان اين ماده در غير سيگاريهايى كه به طور مداوم در معرض استنشاق دود سيگار هستند بالا است.
محققان دانشگاه ميسورى با مطالعه موشهاى صحرايى كه به مدت ۳۰ روز كادميوم كلريد گرفته بودند دريافتند كه با بالا رفتن سطح كادميوم در بدن اين موشهاى صحرايى حساسيت مغز آنها نسبت به آمفتامين كم و كمتر ميشود.
خوردن كادميوم باعث كاهش اثر تقويتى آمفتامين در مغز ميشود. درست به همين علت است كه مصرفكنندگان داروهاى روان درمانى براى حفظ اثر درمانى دارو بايد مرتب ميزان دوز مصرفى دارو را افزايش دهند.
تجمع اين تركيب فلزى سمى در مغز باعث ميشود بيماران روانى مرتب دوز مصرفى داروى خود را افزايش دهند و حتى احتمال ابتلا به اختلالات روانى مانند پاركينسون و اسكيزوفرنى هم افزايش مييابد.
نتايج اين مطالعه در نشريه « pharmacology biochemistry and behavior» به چاپ رسيده است.
روان درمانى و دارو در درمان افسردگى تاثير مشابه دارند
دانشمندان دانشگاه پنسيلوانيا معتقدند بر خلاف رهنمودهاى درمانى رايج در درمان افسردگى، روان درمانى و مشاوره به اندازه دارو در مراحل اوليه افسردگى با شدت متوسط تا شديد اثربخش است.
به گزارش پايگاه اينترنتي ، news-medical.net طبق رهنمودهاى انجمن روانپزشكى آمريكا براى درمان بيماران افسرده حتى در مراحل اوليه بايد از دارو استفاده شود.
گزارشهاى جديد حاكى از اين است كه اطلاعات بدست آمده از تحقيقات اخير دانشمندان با اين رهنمود مغايرت دارد.
در تحقيقى كه دانشمندان دانشگاه پنسيلوانيا انجام دادند ۲۴۰بيمار مبتلا به افسردگى با شدت متوسط تا شديد بررسى شدند.
درمان گروهى از اين بيماران با دارو و گروه ديگر با روانكاوى و مشاوره آغاز شد.
پس از ۱۶هفته درمان ۵۸ درصد بيماران به دو روش درمانى پاسخ دادند.
به نظر ميرسد حتى در ميان مبتلايان به افسردگى بسيار شديد درمانهاى شناختى درصورتى كه متخصصان خبره شناخت درمانى آن را انجام دهند به اندازه دارو كارآيى دارد.
