به گفته يکى از روانشناسان برجسته دانشگاه امورى در آتلانتا آمريکا، ميزان افسردگى انسانها در سنين نوجوانى مى تواند تا ٢٠ درصد بيش از اين ميزان در دوران بزرگسالى باشد.
پرفسور «هامن» از اين دانشگاه که بيش از ٣٠ سال سرگرم بررسى افسردگى روانى در ميان خانواده ها بوده است، تاکيد مى کند: اگر چه عوامل زيادى سبب افسردگى نوجوانان مى شود، اما در ٦٠ درصد مواقع، اين عوامل موردى هستند و بزودى برطرف مى شوند.
وى مى افزايد: وضعيت در بزرگسالان اندکى متفاوت است. به طورى که عوامل به وجود آورنده افسردگى آنها کمتر است، اما اين عوامل مى تواند تا مدت طولانى ترى بر آنها تاثير بگذارد.
بر اساس نتايج حاصل از تحقيقات اين روانشناس که ٨٠٠ خانواده و فرزندان آنها را در ١٠ سال اخير به طور دقيق زيـر نـظر گـرفته است، دخـتـران ١٥ تـا ٢٠ ساله، افزون بر ٢ برابر بيش از پسران همسن خود دچار افسردگى مى شوند و علائم آن را به نمايش مى گذارند.
