نتايج يك مطالعه جديد نشان مى دهد بيمارانى كه دچار افسردگى شديد هستند، با سطح بالاى هورمونى رو به رو مى شوند كه خطر حمله قلبى را افزايش مى دهد ولى درمان الكتروكانواليسو ECT با كاهش سطح هورمونها در كنار درمان افسردگى مى تواند براى پيشگيرى از خطر حمله قلبى هم مورد استفاده قرار گيرد.
مطالعات قبلى نشان داده بود كه بيماران افسرده يا افرادى كه واجد سطح بالايى از هورمون نوراپى نفرين در خون خود هستند، ١٠ برابر بيشتر در معرض خطر نارسايى مزمن قلبى هستند. براى يافتن ارتباط بين افسردگى و بالا بودن سطح نوراپى نفرين، محققان ١٠ بيمار درمان نشده مبتلا به افسردگى ماليخوليايى و ١٢ نفر فرد سالم را به عنوان گروه كنترل مورد مطالعه قرار دادند. افسردگى ماليخوليايى با الگوهاى خاص روزانه شناخته مى شود. اين افراد مثلا صبح دچار افسردگى شديدترى هستند.
دكتر فيليپ دبيلو گلد، عضو هيات علمى موسسه ملى سلامت روانى ايالت مريلند آمريكا و همكارانش سطح نوراپى نفرين، اپى نفرين و كلسترول را در بيماران افسرده قبل و بعد از ECT اندازه گيرى كردند. در ECT مدار الكتريكى در مغز برقرار شده بود. قبل از ECT بيماران افسرده به شكل معنى دارى واجد سطح بالاترى از هورمون در مقايسه با افراد سالم بودند. سطح اين هورمونها در خلال شب بالا مى رفت و صبح به حداكثر ميزان خود مى رسيد و خطر حمله قلبى را بشدت افزايش داد. بعد از ECT افسردگى بهبود پيدا كرده و سطح هورمونها به حد طبيعى بازگشته بود. مطالعه بنا بر اظهار محققان از اين فرضيه حمايت مى كند كه افسردگى يك بيمارى است كه تمام بدن را تحت تاثير قرار داده و لزوم تشخيص فورى و درمان افسردگى شديد در بيماران مبتلا به نارسايى قلبى را مورد تاكيد قرار مى دهد.
