تنهايى احتمال ابتلا به ديابت را در زنان افزايش مى دهد
1384/07/23
محققان سوئدى مى گويند تنهايى احتمال ابتلا به ديابت نوع دوم را در زنان مسن افزايش مى دهد.
به گزارش خبرگزارى رويترز هلث، بررسى ۴۶۱زن سوئدى به مدت دو سال نشان داد تنهايى در زنان مسن خطر ابتلا به بيمارى ديابت نوع دو را تا سه برابر افزايش مى دهد.
نتايج اين مطالعه نشان داد احتمال ابتلا به ديابت نوع دو در زنان مسنى كه با خانواده خود زندگى مى كنند سه بار كمتر از زنانى است كه به تنهايى زندگى مى كنند.
به نظر ميرسد الگوى زندگى در ابتلا به بيماريها نقش بسيار تعيين كنندهاى داشته باشد.
محققان ميگويند زنان مسن تنها زياد سيگار مى كشند و تمايل آنها براى ترك سيگار كمتر است.
سيگار كشيدن با افزايش مقاومت بافتى نسبت به انسولين زمينه را براى ابتلا به ديابت مهيا مى كند.
در ابتدا همه زنان شركتكننده در اين تحقيق دانشمندان دانشگاه Lund كه بين ۵۰تا ۶۴سال سن داشتند در مرحله پيش از ديابت بودند. به عبارتى آزمونهاى تحمل گلوكز در همه آنها مختل بود. با تغيير رژيم غذايى، ورزش و ترك سيگار ۱۲درصد از اين تعداد به بيمارى ديابت نوع دو مبتلا شدند.
در زنانى كه تنها زندگى مى كردند صرف نظر از سابقه خانوادگى ابتلا به ديابت، فشارخون، و ميزان كلسترول ابتلا به ديابت نوع دو افزايش نشان مى دهد.
زندگى خانوادگى با كنترل عاداتى مانند سيگار كشيدن ،مصرف مشروبات الكلى و نوع رژيم غذايى در پيشگيرى از ابتلا به ديابت نقش تعيينكننده دارد.
تمايل به انزواى اجتماعى در زنان تنها بيشتر است. انزوا الگوى زندگى اين گروه از زنان را تغيير ميدهد. البته قابل ذكر است كه الگوى زندگى زنان مجرد تحصيل كرده كه درآمد كافى دارند بهترين الگوى زندگى انسانى است.
نتايج اين مطالعه در نشريه «Journal diabetes care» به چاپ رسيده است.
