محققان آمريکايى دريافته اند که بين ژنهاى جهش يافته و تغييرات فيزيولوژيک شناختى ارتباط وجود دارد.
يک ريسک فاکتور عمده براى بيمارى شيزوفرنى جهش ژنتيکى است که از هر چهار هزار نفر، در يک فرد رخ مى دهد.
يک سوم افرادى که اين جهش ژنتيکى در آنها روى داده به اسکيزوفرنى يا ديگر بيماريهاى روانى مبتلا مى شوند.
به گزارش مدلاين پلاس، محققان دانشگاه استنفورد تستهاى روانشناسى را در مورد کودکان با يا بدون جهش بکار بردند و دوباره در اواخر نوجوانى يا اوائل بزرگسالى آنها را مورد بررسى قرار دادند.
اين محققان اثر قوى يک جهش خاص را در ژن COMT يافتند. در افراد داراى جهش، کاهش غير طبيعى اندازه کورتکس قدامى مغز و نيز بهره هوشى کمتر و علائم سايکوتيک بيشترى مشاهده شد.
درمطالعه اى ديگر محققان يک مدل موش مبتلا به شيزوفرنى را که داراى جهش در ژنى است که براى آنزيم پرولين دهيدروژناز کد مى کند، بررسى کردند و دريافتند نقص اين ژن بيان ژن COM را تغيير مى دهد.
تداخل بين اين دو ژن فنوتيپهاى مربوط به شيزوفرنى را در موش ظاهر مى کند بطوريکه ممانعت از فعاليت ژن COM نقص رفتارى را در موش فاقد ژن PRODH افزايش مى دهد.
