«بيش فعالي» از شايعترين اختلالات روانپزشكى در كودكان است
1384/08/10
دبير انجمن روانپزشكى كودك و نوجوان ايران گفت: مطالعات نشان ميدهد كه، اختلال نقص توجه يا بيش فعالى (ADHD) و كم تمركزى يكى از شايعترين اختلالات روانپزشكى در كودكان است.
دكتر «مهدى تهرانى دوست» فوق تخصص روانپزشكى كودك و نوجوان امروز (سهشنبه) در گفتگوى اختصاصى با خبرنگار گروه علمى ايرنا با بيان اين مطلب افزود: اين اختلال روانى تا چهار برابر در پسرها شايعتر است.
وى افزود: رفتارهاى مقابله جويانه در دخترها كمتر از پسران است و به عبارتى علامت عمده اين بيمارى در دختران حواسپرتى است در صورتى كه پسرها بيشتر به علت «بيش فعالي» به كلينيكها ارجاع ميشوند.
وى گفت: كودكان مبتلا به اين اختلال با وجود اينكه از هوش خوبى برخوردار هستند در تمركز مشكل دارند و تكاليف خود را يا به سختى انجام مى دهند و يا اينكه مدت زمان زيادى را صرف آن ميكنند.
دكتر تهرانى دوست با اشاره به اينكه ميزان دقت اين كودكان پايين است افزود:كودكانى كه دچار اختلال بيش فعالى يا ADHDهستند در مدرسه معمولا براى همسالان و معلمان خود مشكل آفرين هستند.
فوق تخصص روانپزشكى كودك و نوجوان يادآورشد: بيش فعالى حدود ۵ تا۷ درصد كودكان در سنين مدرسه را در برميگيرد اما شدت آن در كودكان مختلف متفاوت است.
وى با بيان اينكه بيش فعالى، جمعيت زيادى از كودكان و حتى نوجوانان را در برميگيرد تصريح كرد: اين اختلال در حال حاضر يك مساله مهم بهداشت روانى جامعه محسوب ميشود.
فوق تخصص روانپزشكى كودك و نوجوان اضافه كرد: اين بيمارى با زندگى كودك در خانواده، مدرسه و اجتماع تداخل ميكند به طورى كه ناتوانيهاى كودك ميتواند حتى تا سنين بلوغ تداوم يابد.
وى با بيان اينكه بيشتر كودكان مبتلا به بيش فعالى نشانههاى رفتار پرخاشگرى و نافرمانى را از خود نشان ميدهند افزود: اهميت درمان كودكان مبتلا به اين اختلال با بالاتر بودن خطر بزهكارى در اين كودكان بارزتر ميشود.
دكتر تهرانى دوست يادآور شد: کودكان مبتلا به اختلال بيش فعالى از صبر و تحمل كمى برخوردار هستند و به همين دليل در امتحانات تحمل پاسخ دادن به سوالات را ندارند و دچار افت تحصيلى ميشوند.
وى گفت: در مدرسه كودكان مبتلا به اين اختلال قادر به انجام تكاليف نبوده و نيازمند توجه بيشترى از سوى معلمان و والدين ميباشند.
دبير انجمن روانپزشكى كودكان و نوجوانان اظهار داشت: تشخيص بيش فعالى يك تشخيص بالينى است و مصاحبه با والدين اولين قدم در فرايند ارزيابى اين بيمارى است.
وى افزود: بسيارى از والدين كه كودكان آنها مبتلا به اختلال بيش فعالى هستند با در نظر گرفتن اينكه عدم توجه و تمركز كودك و فعاليت زياد آنها ناشى از شيطنت كودكانه است و نيازى به درمان ندارد، از مشاروه با روانپزشك خوددارى ميكنند.
وى افزود: اين درحالى است كه اگر اين اختلال مورد توجه قرار نگيرد و در جهت درمان كودكان مبتلا به اين اختلال توجهى نشود مشكلات تحصيلى و اجتماعى براى آنها به وجود خواهد آمد.
