مطالعات نشان مى دهد مبتلايان به بيمارى هايى مانند بيمارى هاى قلبى، روانى و يا ديگر مشکلات حاد مستعد ترين افراد به اثرات منفى استرس هستند، اما افراد سالم هم در معرض خطر قرار دارند.
ارتباط بين استرس و مشکلات قلبى بطور گسترده مورد بررسى قرار گرفته است و محققان مى گويند استرس روحى با افزايش فشار خون و ضربان قلب، نياز بدن به اکسيژن را افزايش مى دهد. براى کسانى که خود را از بيمارى قلبى رنج مى برند، اين فشار اضافى مى تواند خطر حمله قلبى، سکته مغزى و حتى مرگ را افزايش دهد. استرس همچنين مى تواند بعنوان يک محرک حمله قلبى در مبتلايان به بيمارى هاى قلبى عمل کند. استرس باعث پاره شدن پلاکهاى خطرناک در افرادى شود که نمى دانند در مراحل اوليه تصلب شرائين قرار دارند. و اين پارگى ها مى تواند منجر به وقوع ناراحتى هاى تهديد کننده زندگى مانند حملات قلبى يا سکته مغزى شود.
به گفته محققان استرس مستقيما بخشى از سيستم عصبى را که کنترل غدد، قلب، سيستم هاضمه، دستگاه تنفسى، و پوست را در اختيار دارد، تحت تاثير قرار مى دهد.
اين بدان معناست که هرگونه مشکل بالينى که از پيش وجود داشته باشد و تحت تاثير يک پاسخ سيستم عصبى قرار گيرد، مانند درد مزمن، سندرم روده تحريک پذير، اختلالات گوارشى، يا سردرد احتمالا بوسيله استرس تشديد مى شود.
بعلاوه کسى که سابقه بيمارى روحى مانند افسردگى و اضطراب داشته باشد به هنگام افزايش استرس در معرض خطر تشديد علائم قرار مى گيرد.
