آلودگى طولانى مدت هوا خمودگى، افسردگى، تنش و پرخاشگرى را در جامعه افزايش مى دهد.
«دكتر جعفر بوالهرى» رئيس انستيتو روانپزشكى تهران و مركز تحقيقات بهداشت روان در گفت وگو با خبرنگار «ايران» با بيان اين مطلب افزود: «سموم و مواد آلاينده مانند سرب و مونواكسيدكربن هنگامى كه بر بيوشيمى خون، مغز و عملكرد سلول هاى مغزى اثر مى گذارد، رفتار و احساسات فرد را دچار اختلال كرده و در دراز مدت، خمودگى، افسردگى، اضطراب، تنش، پرخاشگرى، عصبيت و تحريك پذيرى جامعه را بالا برده و موجب مى شود آستانه تحمل جامعه و افراد خانواده بويژه هنگام كار و رانندگى پايين آيد». وى در باره پايدارى تأثيرات آلودگى هوا بر جسم و روح انسان گفت: «اثرات شيميايى آلودگى هوا معمولاً ماندگار و رسوب آن در ريه ها قطعى است و در بلندمدت با ايجاد مشكل در تنفس، بر سلول هاى مغزى نيز ايراد وارد مى كند. در زمينه هاى عاطفى نيز، اگر دوره آلودگى شديد هواطولانى شود؛ اثراتى ماندگار بر احساسات و روان فرد برجاى مى گذارد». وى خاطرنشان كرد: «سلامت روان و رفتار به سلامت احساس، روابط بين فردى و تفكر و منطق بستگى دارد. بدون شك هركس كه در محدوده آلودگى قرار داشته يا به اين محدوده وارد شود، به راحتى مى توان اثرات آزاردهنده آن را از نظر بينايى، بويايى، شنوايى، چشايى و لامسه مشاهده كرد و هرچه عوامل آزاردهنده، طول زمان بيشترى داشته باشد، پايدارى بيشترى خواهد داشت».
«بوالهرى» تصريح كرد: «انسان ها علاوه بر احساس، قدرت استدلال و منطق دارند. هنگامى كه منطقاً مشاهده مى كنند، محيط زيست پيرامونشان در حال مرگ است و سالمندان، كودكان و بيماران آزار مى بينند، دچار ناراحتى فكرى، عصبى و احساسى مى شوند».
رئيس انستيتو روانپزشكى تهران و مركز تحقيقات بهداشت روان در باره شيوه هاى مؤثر براى كاهش آسيب هاى ناشى از آلودگى هوا، گفت: «يك عامل كليدى براى رويارويى با بحران آلودگى هوا به كارگيرى كارشناسان روانشناسى اجتماعى، فرهنگى و شهرى و بهداشت روان است كه البته در ايران چنين سابقه اى وجود ندارد به همين دليل است كه بيشتر طرح هاى شهرى به ويژه در زمينه آلودگى هوا با شكست روبرو مى شوند».وى افزود: «اكنون رشته هاى جديدى در دنيا به نام هاى روانشناسى محيط و روانشناسى محيط زيست پديد آمده كه رفتارهاى انسان را در زمينه آلوده كردن محيط زيست مطالعه مى كنند. اين كه چرا انسان به آلودگى محيط زيست علاقه دارد يا تمايلى براى كاهش آلودگى خودرويش نشان نمى دهد، موضوع مطالعه متخصصان اين رشته ها است و با بهره گيرى از يافته هاى اين پژوهش ها به مديران شهرى شيوه هاى اصلاح رفتار ا فراد جامعه را پيشنهاد مى كنند. كارشناسان اين رشته ها اكنون در بيشتر شهرهاى بزرگ دنيا فعالند، اما نه تنها در ايران به اين موضوعات پرداخته نمى شوند، بلكه گويا هيچ مشكلى در اين زمينه ها وجود ندارد».
«بوالهرى» بخش مهمى از مسؤوليت آلودگى هوا و اثرات آن را متوجه افراد جامعه دانست و خاطرنشان كرد: «رفتارهاى جمعى افراد جامعه به گونه اى است كه احساس مسؤوليت را از خود سلب كرده و به گردن مديريت شهرى انداخته اند. فاصله مديريت شهرى با مردم به اندازه اى است كه در موارد به خطر افتادن جان همه، جامعه احساس مشاركت عميق اجتماعى ندارد».
وى تصريح كرد: «درمواقع بحران آلودگى هوا، توصيه به مردم اثر چندانى ندارد و تنها مى توان توصيه كرد كه مسؤولان در يك دوره زمانى اثرگذار، مردم را در اداره شهر شريك كنند».
