ناخن جويدن از اختلالهاى رفتارى شايع در كودكان است
1384/09/27
يك روانشناس بالينى گفت: ناخن جويدن از اختلالهاى رفتارى شايع در كودكان است كه مى تواند تا سنين بزرگسالى نيز ادامه يابد.
«شهلا رحيمى» روز يكشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا مركز استان تهران افزود: اين اختلال رفتارى ريشه در مسائل فرهنگى، ارثى، اضطراب و حتى گاه خودآزارى آن هم به طور ناخودآگاه توسط كودك دارد.
وى اظهار داشت: اين اختلال رفتارى در ميان دو جنس دختر و پسر تفاوتى ندارد و ممكن است كه كودك به دليل اين كه اضطرابش با اين كار آرام ميشود، ناخنهاى خود را بجود.
وى با اشاره به ديگر علل بروز اختلالهاى رفتارى در كودكان گفت: الگوهاى رفتارى نامناسب والدين، محيط اجتماعى كه كودك در آن رشد مى كند، نارسايى كنشهاى مغزى و غدد درونريز و واسطههاى شيميايى عصبى نيز در بروز اختلالهاى رفتارى در كودكان موثر است.
رحيمى گفت: كودكانى كه به دليل ضعف ذهنى، قدرت انطباقشان با محيط كم است نيز، ممكن است به اختلالهاى رفتارى مبتلا شوند.
وى افزود: بر اين اساس، برخوردارى كودك از هوش بالاتر از حد متوسط، در پيشگيرى از ابتلاى وى به اختلالهاى رفتارى نقش موثرى دارد.
اين روانشناس اظهار داشت: از آنجا كه اصلى ترين نشانه بروز اختلالهاى رفتارى همچون ناخن جويدن، اضطراب است، كنترل نشانههاى اضطراب نقش موثرى در كنترل اختلال رفتارى در كودك دارد.
رحيمى به راههاى درمان اختلالهاى رفتارى در كودك اشارهكرد وگفت: درمان اختلالهاى رفتارى دركودك از دوطريق درمان دارويى و غيردارويى انجام مى شود.
وى افزود: درمان غيردارويى شامل رفتاردرمانى (بازى درمانى) است كه در بازى درمانى با توجه به نوع بستر رشد كودك در خانواده، عمدتا به تصحيح محيط خانواده و رابطه كودك و والدين پرداخته مى شود.
وى خاطر نشان كرد: درمان دارويى نيز، از طريق تجويز داروهاى ضداضطراب با توجه به سن و وزن كودك توسط روانپزشك معالج انجام مى شود.
