استرس مادر ممکن است به فعال شدن بدن او در جهت مرگ جنين پسر بيانجامد.
به گزارش BBC ، محققان دريافته اند به هنگام سختى ها مانند حوادث طبيعى جنين هاى پسر کمتر متولد مى شوند. جنين پسر ضعيف تر از جنين دختر بوده و احتمال باقى ماندن آن کمتر است.
محققان دانشگاه کاليفرنيا اطلاعات بدست آمده در مورد تولد نوزادان در سوئد را از سال ١٧٥١ تا ١٩١٢ مورد بررسى قرار دادند و به اين نتيجه رسيدند که سقط جنين هاى پسر ممکن است راهى براى افزايش نابرابرى ها در بقاى نسل باشد.
در اين مورد دو توضيح براى افت شديد تولد نوزاد پسر در زمان استرس وجود دارد. اول آنکه پاسخ استرس در مادر به جنين صدمه وارد مى کند و اين باعث سقط جنين پسر که ضعيف تر است مى شود.
اما نظر ديگر اين است که بدن مادران تحت شرائط استرس زا تحمل کمترى براى جنين ناسالم دارد و بنابراين خودبخود بچه را سقط مى کند.
دانشمندان مى گويند ارزيابى هاى آنان نظر دوم را تاييد مى کند. به گفته سرپرست اين تحقيق اگر استرس به اين سادگى به جنين پسر صدمه بزند پس مى توان انتظار داشت که حتى پسرانى که کاملا شکل گرفته اند نيز دچار آسيب شوند و متعاقبا طول عمر کوتاهترى داشته باشند.
اما محققان دريافتند که عکس اين موضوع صادق است. جنين هاى پسر که باقى مى مانند واقعا طول عمر بيشتر از متوسط دارند. به اين ترتيب تنها جنين ضعيف توسط بدن مادر مورد هدف قرار مى گيرد.
اين انتخاب قويتر ها شانس بقاى نسل را براى مادر افزايش مى دهد چرا که ضعيف تر ها کمتر به تولد فرزند و ادامه نسل منجر مى شوند.
اين تغييرات نشان مى دهد جمعيت انسانى تا چه حد در معرض عوارض ناشى از استرس قرار دارد. و نتيجه گيرى ديگر محققان اين است که براى يافتن شواهد وجود انتخاب طبيعى لازم نيست از موزه ها ى تاريخ طبيعى ديدن کنيم. در واقع مسائلى مانند جنس و سلامت کودکانمان خود گواهى بر اين اثرات است.
