بنظر نمى رسد باردارى اثر حفاظت بخشى بر زنان مبتلا به افسردگى شديد داشته باشد. احتمال عود افسردگى در زنان باردار که داروى ضدافسردگى خود را قطع مى کنند پنج برابر زنانى است که داروى خود را قطع نمى کنند.
به گفته سرپرست اين تحقيق دکتر لى.کوهن از بيمارستان عمومى ماساچوست خوشبختانه کمتر با قطع اختيارى داروهاى ضد افسردگى در بيمارانى که سابقه افسردگى شديد دارند، مواجه مى شويم. اين مطالعه به بررسى اين موضوع پرداخته است که در صورت انتخاب ادامه و توقف مصرف دارو چه اتفاقى روى مى دهد.
اين مسئله يکى از باورها و اميد افراد را که گمان ميکردند يک زن باردار با توجه به نشانه هاى خلقى به سمت برخوردارى از آرامش بيشتر حرکت مى کند، تغير مى دهد.
اين مطالعه احتمال بازگشت افسردگى را نشان مى دهد که تصميم گيرى را براى زن باردار دشوار تر مى سازد.
گزارشات جديد ترى وجود دارد مبنى بر اينکه داروهاى ضد افسردگى جديد تحت عنوان بازدارنده هاى انتخابى جذب مجدد سروتونين (SSRIs) شامل پروزاک و زولوفت ممکن است باعث بروز علائم قطع مصرف دارو در نوزادان شود. در سپتامبر سال ٢٠٠٥ سازمان نظارت بر غذا و داروى آمريکا FDA درباره امکان نقص مادرزادى در نوزادان متولد شده از مادرانى که در سه ماهه اول باردارى پاکسيل مصرف کرده بودند هشدار داد. اما بطور کلى اکثر مطالعات بى خطر بودن داروهاى ضد افسردگى را در دوران باردارى تاييد کرده اند.
دراين تحقيق زنان باردار مبتلا به افسردگى شديد که داروى خود را قطع کرده بودند با زنانى که به مصرف آن ادامه دادند مقايسه شدند. از اين ميان ٤٣ درصد طى باردارى دچار عود افسردگى شدند. ٦٨ درصد زنانى که دارو را قطع کرده بودند بازگشت افسردگى را تجربه کردند، و در مقابل تنها ٢٦ درصد زنان به مصرف آن ادامه دادند.
به گفته محققان اگر افسردگى درمان نشود واقعا براى مادر و کودک رانيز درمعرض خطر قرار مى دهد. اين حالت با نقص سلامت جنين و نوزاد متولد شده ارتباط دارد.
پيام اصلى اين تحقيق آن است که لازم است زنان و پزشک معالجشان تصميم مهمى اتخاذ کنند و بدانند که افسردگى در دوران باردارى مسئله پيچيده اى است ونيازمند مراقبت و توجه خاص است.
