بيماران قلبى حتى پس از آنکه موفق به انجام تست هاى استرس مى شوند يا با استرسورهاى شيميايى تحت درمان قرار مى گيرند، قلبشان ممکن است طى استرس روحى از ايسکمى خاموش رنج ببرند.
ايسکمى القا شده توسط استرس روحى شايع تر از آن است که تصور مى شد.
به گزارش ساينس ديلى محققان جريان خون ٢٩ بيمار را در حال اجراى يک نقش استرس زاى روحى کنترل کردند. همه بيماران مبتلا به بيمارى عروق کرونر بودند اما تحت درمان قرار گرفته و در انجام تست ها يا پس از تزريق استرسور ها نشانه اى از ايسکمى (کاهش جريان خون عضله قلب) نداشتند. نشان داده شده که استرس باعث ايجاد ايسکمى در بيماران قلبى مى شود که طى ورزش يا تست هاى استرس شيميايى نيز مشکل دارند ، اما اين اولين مطالعه اى است که اختصاصا براى بررسى اين گروه از بيماران طراحى شده است.
محققان نشان دادند که ايسکمى ناشى از استرس روحى حتى در بيماران قلبى که دچار ايسکمى ناشى از ورزش نمى شوند مى تواند رخ دهد. محققان نمى دانند آيا ايسکمى خاموشى که تشخيص داده اند براى سلامت بيماران خطرناک است يا خير.
بهر حال نتايج بدست آمده اين نظر را تاييد مى کنند که استرس روحى از طريق مکانيسمى متفاوت از استرس فيزيکى عمل مى کند. پيام اصلى اين است که استرس هاى روانى يا استرسورهاى رفتارى حائز اهميت هستند.
