ارتباط فاكتورهاى روحى روانى با بيمارى قلبى
 

1385/01/21
 
 
شايد شما تصور كنيد بيمارى قلبى تنها به فعاليت‌هاى جسمى مانند كمبود ورزش، رژيم غذايى ضعيف، سيگار كشيدن و غيره مربوط باشد. در حالى كه اين عادات در افزايش فشار خون حملات قلبى و ديگر مشكلات قلبى عروقى نقش موثرى دارند،‌ افكار، نگرش‌ها و احساسات شما نيز به همان اندازه حائز اهميت هستند. اين فاكتورها نه تنها در افزايش بيمارى قلبى دخالت دارند بلكه در اتخاذ و عمل به اقدامات مثبت براى بهبود سلامت شما موثرند.

اقدامات پيشگيرانه

يك شيوه زندگى سالم تاثير بسزايى در كاهش خطر بيمارى قلبى و يا كنترل آن دارد حتى اگر شما با ساير فاكتورهايى كه غيرقابل كنترل هستند مانند سن، جنسيت، يا سابقه خانوادگى مواجه باشيد. اما اعمال تغييرات در زندگى روزمره هميشه خيلى هم آسان نيست. شايد نخوردن غذاهايى كه مورد علاقه شما هستند، وقت گذاشتن براى ورزش يا مصرف مرتب برخى داروها برايتان خيلى دشوار باشد. تثبيت اين عادات جديد در شيوه زندگى مستلزم مقيد ساختن خود به پيگيرى آنهاست.

سازگارى با فشارهاى زندگي

بيمارى قلبى با بسيارى ملاحظات روحى – جسمى ديگر ارتباط دارد. استرس طولانى مدت مربوط به فشارهاى زندگى در خانه، محل كار يا از ساير منابع مي‌تواند در افزايش فشار خون و مشكلات جريان خون موثر باشد. اثرات استرس در افراد مختلف، متفاوت است. برخى آن را به صورت يك عامل محرك در نظر مي‌گيرند در حالى كه عده‌اى در برابر كمترين حد آن آسيب‌پذيرند.

نحوه كنترل استرس نيز بر پاسخ‌هاى سيستم قلبى عروقى افراد اثر دارد. مطالعات نشان داده‌اند اگر استرس باعث عصبانيت و برآشفتگى فرد شود،‌احتمال دچار شدن به بيمارى قلبى يا حمله قلبى افزايش مي‌يابد. در واقع روش پاسخ به استرس بزرگترين ريسك فاكتور مشكلات قلبى است.

چه بايد كرد؟

گرچه بيمارى قلبى يك مشكل جدى است و نيازمند كنترل دائم است، اما براى جلوگيرى از آن كارهاى زيادى مي‌توانيد انجام دهيد.

اول آن كه در مورد هر اقدامى با پزشكتان صحبت كنيد.

هيچ دو فردى مانند هم نيستند و برخى داروها يا اقدامات ممكن است براى يك فرد نامناسب باشند.

از اقدام فورى جهت رفع هر مشكلى بپرهيزيد. در عوض به تغيير يك عادت موجود (مثل رژيم غذايى نامناسب يا عدم فعاليت) فكر كنيد. يك هدف مشخص و منطقى داشته باشيد و در جهت رسيدن به آن حركت كنيد.

از نشانه‌هاى استرس غافل نشويد. احساس غم يا بيهودگى، بي‌علاقگى به فعاليت‌هاى لذتبخش، نداشتن انرژى، و اختلالات خوردن و خوابيدن تنها نشانه‌هاى معدودى از افسردگى هستند كه اگر بيش از دو هفته باقى بمانند بايد در مورد آنها با پزشك قلبتان مشورت كنيد. شايد همكارى روانپزشك و متخصص قلب لازم باشد.

ريشه‌هاى استرس را در زندگى خود بيابيد و در پى روش‌هايى براى كاهش و كنترل آنها باشيد. ديدن يك روانشناس براى آشنايى با اين روش‌ها نه تنها در جلوگيرى از بيمارى قلبى، بلكه براى تسريع بهبودى از حملات قلبى موثر است.

يك روانشناس مي‌تواند در تشخيص بهتر افسردگى كمك كند، و همكارى او با متخصص قلب برنامه درمانى مناسب‌ترى را فراهم مي‌سازد.
 
جام جم آنلاين
: منبع
 
 
 
 
 
 
     
 
   
 
 
© Copyright 2009 Ravanyar Clinic. All Rights Reserved.