تنبيه بدنى، زمينهساز ابتلاى كودكان به بيماريهاى روانى است
1385/02/10
يك روانپزشك كودك و نوجوان گفت: تنبيه بدنى، كودكان را مستعد ابتلا به بيماريهاى روحى و روانى ميكند.
دكتر «فريبا عربگل» عصر شنبه در همايش«فرزند پروري» با حضور كارشناسان بهداشت و پزشكان در مركز بهداشت شهيد بلنديان قزوين، افزود: تنبيه بدنى، پرخاشگرى در پسران و استرس و اضطراب را در دختران افزايش ميدهد.
وى خاطرنشان كرد: اكثر والدين تنها روش اصلاح رفتارهاى نامناسب فرزندان را تنبيه بدنى ذكر ميكنند.
عربگل با بيان اينكه تنبيه فقط كتك زدن، تحقير و توهين كردن نيست، گفت: براى از بين بردن رفتارهاى منفى و جايگزين كردن رفتارهاى اجتماعى، تنبيه بدنى تنها راه نيست.
اين متخصص ادامه داد: كتك زدن كودك در واقع تخليه خشم و عصبانيت والدين است، نه آموزش رفتارهاى مناسب به كودك.
وى مهمترين علت لجبازى كودكان را درخواست و اجبار به انجام عملى برخلاف ميل كودكان ازسوى والدين عنوان كرد و افزود: توجه زياد والدين به رفتارهاى نامناسب كودكان، سبب تقويت رفتارهاى نادرست آنان ميشود، بهطورى كه كودكان به غرغر، مجادله كردن و درخواستهاى مكرر متوسل ميشوند.
عربگل از ديگر علل لجبازى كودكان را نبود ثبات در رفتار والدين ذكر كرد و گفت: به طور مثال والدين يك روز هيچ عكس العملى در برابر لجبازى نشان نميدهند و روز ديگر از كودك ميخواهند مطابق با خواسته آنان رفتار كنند.
وى اظهارداشت: نحوه دستور دادن والدين نيز بسيار موثر است واگر والدين زياد دستور بدهند كودكان خسته ميشوند و از انجام دستورات خوددارى ميكنند.
عربگل ادامه داد: دستوراتى كه به كودك داده ميشود بايد مستقيم و واضح باشد و به كودك در زمينه رعايت اين قوانين بايد كمك كرد.
وى با بيان اينكه والدين بايد به كودك توجه كرده و در كنار او نشسته و به چشمانش نگاه كنند، گفت: زمانى كه نام كودك را به زبان ميآوريم و او را به انجام كار مطلوب تشويق ميكنيم، بايد با كودك ارتباط چشمى هم برقرار نماييم.
وى يادآور شد: ارتباط چشمى موجب ميشود كودكان حرف شنوى بيشترى از والدين خود داشته باشند.
اين متخصص افزود: به كودك خود براى همكارى فرصت كافى بدهيد و درصورت انجام دستور از او تشكر كنيد، اگر ميخواهيد كار جديدى مثل آماده شدن براى خواب را به كودكان گوشزد كنيد، يكبار توصيح دهيد، پنج دقيقه صبر كنيد سپس خواسته خود را يك بار ديگر تكرار كنيد، اگر ميخواهيد كودك از انجام كارخاصى خوددارى كند، بايد از تكرار مرتب آن اجتناب كنيد.
وى گفت: اگر كودك در پنج ثانيه كار مورد نظر را انجام نداد، از علل متناسب با موقعيت استفاده كنيد در صورتى كه كودك باز هم دستور شما را انجام نداد و همان موقع مشغول فعاليت خاصى مانند بازى بود، فعاليت او را قطع كنيد همچنين از شكايت، اعتراض و بحث با كودك بايد خوددارى كرد.
عربگل گفت: براى آنكه كودك مستقل شود به او حق انتخاب دهيد، لازم نيست تمام قوانين و دستورات را براى كودك توضيح دهيد، با كودك صميمى باشيد به او توجه كنيد و به طور مستقيم و آشكار از او درخواست نماييد.
وى اضافه كرد: كودك را به دليل رفتار خوب بايد تشويق كرد و زمانى كه لجبازى ميكند سريع بايد عكس العمل نشان داد و از راهكارهاى مختلف مانند ارايه علل منطقى و روشن :ساكت كردن و محروم كردن» استفاده كرد.
وى اظهار داشت: آموزش رفتارهاى مثبت به كودكان بايد دوستانه و از طريق بازى باشد ولى با نوجوانان بايد از طريق مذاكره و صحبت درمورد موارد مورد علاقه رفتار مناسب را آموزش داد.
همايش يك روزه فرزندپرورى به منظور آموزش شيوههاى درست تربيتى كودكان و نوجوانان برگزار شد.
