«زيگموند فرويد» روانشناس و روانكاو نامدار اتريشى امروز ( ۶ماه مه برابر شانزدهم ارديبهشت ماه) صدو پنجاه ساله شد.
فرويد يكى از معدود متفكرانى است كه نظرياتش در حوزه علوم اجتماعى در قرن بيستم، دنياى علم، ادبيات، هنر و سينما را تحت تاثير قرارداد.
بر همين مبنا نگاهى نو به انسان و رفتار او بر پايه ديدگاههاى علمى فرويد، دورنمايه هزاران رمان، فيلم، نقاشى، تابلو و اثر هنرى بوده است.
فرويد ششم ماه مه سال ۱۸۵۶ميلادى در فرايبورگ واقع در جمهورى چك كه در آن زمان متعلق به امپراطورى اتريش بود، متولد شد.
وى در سن چهارسالگى به همراه اعضاى خانواده خود به وين آمد و دوران مدرسه و دانشگاه خود را در اين شهر گذراند.
در سال ۱۸۸۱ميلادى فرويد دكتراى خود را در رشته پزشكى اخذ و شاخه تحصيلى خود را در رشته روانشناسى در يك كلينيك در پاريس گذراند.
در پاريس وى با «ژان- مارتن ژاركو» پزشك مشهور فرانسوى و استاد دانشگاه آشنا شد و تحت تاثير وى به روانشناسى توجه خاصى پيدا كرد.
فرويد از سال ۱۸۸۵ميلادى به عنوان استاديار دانشگاه وين تدريس ميكرد و در سال ۱۸۹۰ميلادى توجه خود را به تحقيقات در زمينه روانشناسى و روانكاوى معطوف ساخت.
وى در طول اين تحقيقات متوجه شد كه اختلالهاى روحى علل بيماريهاى روانى است و در كار روزانه خود به عنوان يك پزشك، توجهاش به وضعيت عصبى بيماران وسواسى و داراى كنش اجبارى و پريشان حال جلب شد.
او در اين مشاهدات روزانه پي برد كه حالات عصبى بيماران در واقع نشانهاى از حالت شوك يا برآمده از جدالهاى درونى خفته و سركوب شده است و همچنين كشف كرد كه كشاكشهاى درونى بيماران اغلب ريشه در دوران كودكى آنها دارد، اما خود بيماران معمولا از علل و ريشههاى آن آگاهى ندارند.
نظريات فرويد درباره شخصيت و تكامل انسان تحول مهمى در شناخت علمى انسان ايجاد و دانش روانكاوى را پيريزى كرد، دانشى كه موجب نجات هزاران بيمار روانى شد كه تا پيش از آن به عنوان افراد تاثير پذيرفته از شيطان، از جامعه طرد و تحقير شده بودند.
گرچه نظريات فرويد همواره مورد بحث و مناقشه محافل گوناگون بوده است اما صحت بخش اصلى تئوريها و انديشههاى او پس از گذر از مطالعات و آزمايشات علمى گوناگون تاييد شده و به نحو قاطعى مورد پذيرش قرار گرفته است.
نظريه شخصيت، عقده اديپوس، اهميت دوران كودكى و تجارب ذهنى اين دوران از اثرات دگرگونكننده فرويد است كه نه تنها روانشناسى مدرن، بلكه ديگر زمينههاى فرهنگى ازجمله هنر و زيبايى شناسى، علوم مذهبى و ادبيات را تحت نفود و تاثير خود قرار داد.
فرويد پس از به قدرت رسيدن ناسيونال- سوسياليستها و سوزاندن كتابهايش توسط نازيا، در سال ۱۹۳۸ميلادى وين را ترك و به لندن مهاجرت كرد.
وى در سال ۱۹۳۹ ميلادى سه هفته بعد از شروع جنگ جهانى دوم در لندن در سن ۸۳سالگى فوت كرد.
نزديك به سى سال پس از مرگش، در سال ۱۹۷۱ ميلادى آپارتمان وى در يكى از خياباناى وين به موزهاى تبديل شد كه آثار، كتب و وسايلى كه وى در درمان بيمارانش استفاده ميكرد، در معرض ديد عموم قرار گرفت.
منزل فرويد با پلاك ۱۹چنان موجب شهرت اين خيابان شده است كه كمتر كسى نام اصلى آن را به خاطر ميآورد و همه آن را به نام «خيابان فرويد» ميشناسند.
فرويد همزمان با هموطنش يعنى «آدولف هيتلر» بر بخشى از تاريخ معاصر خود تاثير گذاشت اما بر خلاف وى آوازه فرويد مديون خدمت به علم و پى ريزى راهى براى بهبود وضعيت انسان و شناخت بهتر وى بود.
