افرادى كه مرتب ورزش ميكنند تنها پس از يك هفته بيفعاليتى و ترك ورزش دچار افسردگى ميشوند. كسانى كه بهترين وضعيت اقدام را پيدا كرده بودند با توقف ورزش تغيير فاحشى را در تناسب بدن متحمل شدند و نيز بدترين علايم خلق منفى را نشان دادند.
به گزارش رويترز، سرپرست اين تحقيق ميگويد مطمئن نيست اين نتايج را بتوان در مورد همه به كار برد لذا تحقيقات بيشتر در اين زمينه مورد نياز است.
افراد بيتحرك بيشتر احتمال دارد به افسردگى دچار شوند به طورى كه مطالعات متعدد نشان ميدهد علايم افسردگى مانند خستگى، بياشتهايى، تنش و تحريك پذيرى، غمگينى و انتقاد از خود در فردى كه ورزش را كنار ميگذارد مشاهده ميشود.
در حالى كه به طور متوسط كاهش قابل ملاحظهاى در تناسب اندام مشاهده نشد، محققان دريافتند كاهش تناسب بدنى در افرادى كه از بيشترين حد آن برخوردار بودند (كه اين حالت توسط سنجش VO٢max، شاخص توانايى بدن در استفاده موثر از اكسيژن مشخص ميشود) محسوس تر بود و آن افرادى كه بيشترين افت تناسب اندام را تجربه كردند، افت شديدترى را در خلق و خو نشان دادند.
اين محققان ميگويند ورزش با تغيير تعادل سيستم عصبى بدن از حالت سيستم عصبى سمپاتيك كه مسوول تحريك پاسخ گريز يا ستيز است به سيستم پاراسمپاتيك كه بدن را آرام ميكند به بهبود وضعيت خلقى كمك ميكند.
ورزش اين تعادل را تحت تاثير قرار ميدهد و باعث ميشود به طور موثرترى آرامش بدن حفظ شود.
توقف ورزش باعث بازگشت به سيستم سمپاتيك و منجر به افزايش تحريكپذيرى و در نتيجه كاهش حالت آرامش ميشود.
