مطالعاتى كه بر روى تصاوير مغزى افرادى در گروه سنى ١٢ تا ٧٩ سال به عمل آمده، نشان مى دهد كه بهتر شدن وضعيت ثبات عاطفى و احساسى افراد حتى در هفتمين دهه زندگیشان همچنان ادامه دارد. در واقع اين پژوهش جديد نمايانگر آن است كه بر خلاف عقيده غالب مردم مبنى بر كاهش شادكامى در اثر افزايش سن، ما با سالمندتر شدن شادتر مى شويم. ين تحقيقات همچنين نشان مى دهد كه افراد سالخورده در مقايسه با نوجوانان كمتر عصبى هستند.
دکتر هيتپونويسى از دانشكده پزشكى ميشيگان مى گويد: عقيده غالبى كه از پيرى به عنوان دوره حزنآور در زندگى ياد مى كند، نادرست است... در دوره سالمندی، هنوز اوقات خوش بسيارى در پيش رو داريد. همچنين تحقيقى كه توسط پژوهشگران در دانشگاه سيدنى صورت گرفته مؤيد اين مطلب است كه فعاليت مغز با افزايش سن، كاهش نمى يابد. در اين بررسى از ٢٤٢ مرد و زن سالم خواسته شد كه پرسشنامههايى را در ارتباط با سلامت احساسى و عاطفى پر كنند. از پاسخ به اين پرسشنامه دريافت مى شد كه گروه سنى ١٢ تا ١٩ سال از نظر احساسى بيشتر از ساير گروههاى سنى، دچار هيجان و اضطراب هستند و در اين ميان گروه سنى ٥٠ تا ٧٩ سال گروهى بودند كه كمتر از ديگران دچار هيجان و اضطراب شده بودند. نظريههاى مختلفى در مورد اينكه چرا با افزايش سن، افراد شادتر مى شوند وجود دارد، از جمله اينكه شايد در سن بالاتر، افراد كمتر به موفقيت توجه دارند و روابط شخصى و لذت بردن از زندگى برايشان مهمتر مى شود و در حفظ خلق و خوى شادشان هم بهتر عمل مى كنند. دكتر سيمون سورگولادز از دانشگاه لندن مى گويد كه اين يافتهها يعنى كنترل بر احساسات منفى در افراد سالخوردهتر، داراى يك ويژگى انقلابى است. وى مى افزايد كه در طول مدت مديد تكامل، مغز بشر توانسته است در حالى كه پير مى شود، براى ايجاد توازن در برابر از دست دادنها و نيز به خاطر سلامت روانی، موضوعات مثبت را آسانتر انتخاب و ثبت كند.
