محققان میگويند نشانههاى افسردگى در كودكان و نوجوانان مبتلا به ديابت نوع اول شايع است.
به گزارش رويترز هلث از نيويورك، دكتر «لورى ام.بى. لافل» و همكارانش از دانشكده پزشكى «هاروارد» در «بوستون» در اين مطالعه ۱۴۵نوجوان را كه بطور متوسط مدت هشت سال به ديابت مبتلا بودند و همچنين والدين آنها را مورد بررسى قرار دادند.
محققان براى ارزيابى نشانههاى افسردگى از پرسشنامههاى ۲۷سوالى استفاده كردند. اين پرسشنامهها را كودكان و والدين آنها پر كردند.
محققان همچنين از پرسشنامههاى ديگرى براى سنجش اختلافات خانوادگى مرتبط با مديريت ديابت، ارزيابى واكنشهاى عاطفى نسبت به ميزان بالا و پايين گلوكز خون كودكان استفاده كردند.
گروه لافل در اين مطالعه دريافتند ۱۵/۲درصد نوجوانان ديابتى علايم افسردگى داشتند كه با كنترل ضعيفتر سطح قند خون نيز در ارتباط بود.
محققان میگويند ميزان بالاى اختلافات خانوادگى مرتبط با ديابت كه والدين و يا كودكان گزارش داده بودند با ميزان بالاتر افسردگى ارتباط داشت.
محققان افزودند، براى بهبود مديريت ديابت در كودكان، پزشكان بايد به وضع عاطفى كودكان ديابتى و موقعيت خانوادگى آنها توجه دقيق داشته باشند.
مشروح اين مطالعه را میتوانيد در شماره ژوئن ٢٠٠٦ ،مجله «Diabetes Care» بخوانيد.
