عدم كنترل ادرار در كودكان يكى از شايعترين علل مراجعه به روان پزشك يا متخصص كودكان است. كودكانى كه به سن پنج سالگى میرسند بايد توانايى نگهدارى و كنترل ادرار خود را كسب كنند. حال اگر به هر دليلى كودك نتواند ادرار خود را كنترل كند در حالى كه مشكل خاصى هم ندارد و اگر اين مشكل دو بار در هفته و به مدت سه ماه پياپى ادامه داشته باشد كودك مبتلا به بیاختيارى ادرار شده است. شب ادرارى ممكن است عمدى و غيرعمدى باشد. در واقع ترس، اضطراب، از دست دادن مهر و محبت والدين، تولد كودك ديگر، ترس از تنبيه و در كودكان بزرگتر مشكل در مدرسه و دوستان و در كل هيجانات مختلف در كودك مهمترين علت اين بيمارى هستند. وجود نشانههايى نظير مكيدن انگشت، كج خلقی، لجبازى و ساير مشكلات رفتارى همراه با اين اختلال بوجود میآيد زيرا عدم كنترل ادرار نيز به نوبه خود بر روان كودك اثر میگذارد و سرزنش از طرف والدين باعث احساس ناراحتى و ضعف او شده و بر شدت عدم كنترل ادرار میافزايد. والدين بايد سعى كنند با آرامش و صبر با كودكان برخورد كنند، بايد از توبيخ و تنبيه كودك خوددارى كنند و بدانند شب ادارى يك عمل زشت نيست. بطور كلى محققان عقيده دارند چنانچه والدين در فهم كودك و نيازهاى او بكوشند و با وى رفتار عاطفى صحيح برقرار كنند اين بيمارى به سهولت درمان میشود. مشورت كردن با يك متخصص اطفال در مورد شب ادرارى كودك، كنترل و محدود كردن مايعات قبل از خواب و پرهيز از دادن نوشيدنیهاى كافئيندار به كودك نيز در كنترل شب ادرارى موثرند.
