واكنش افسردگى در كودكان به چه صورتهايى بروز میكند؟
1385/05/21
افسردگى در كودكان مانند بزرگسالان ممكن است علل متفاوتى داشته باشد؛ علت مهمى كه در كودكان باعث پيدايش افسردگى میشود و با بزرگسالان فرق دارد، محروميت از مادر يا كمبود محبت مادر است بخصوص اگر غيبت مادر با جانشينى فرد ديگرى تامين نشود. در اين حالت كودك بعد از مدت كوتاهى اضطراب، دچار افسردگى میشود كه اگر مدت زيادى ادامه يابد در رشد هوشى و متوقف شدن رشد كودك تاثير زيادى دارد. چنانچه افسردگى كودك علل عاطفى يا خانوادگى نداشته باشد احتمالا علت آن عامل عضوى مانند عفونتهاى ويروسى است. علائم افسردگى در كودكان خيلى مخفى و به صور مختلف تظاهر میكند. در كودكان خلق و خوى افسرده و قيافه گريان ديده نمیشود. اختلال خواب شايعترين علامت بيمارى است و صرف نظر از خود كودك موجب ناراحتى اطرافيان نيز میشود. بیخوابى شبانه باعث خستگى كودك شده و روز بعد كودك دچار بیقراری، بهانهجويى و عصبانيت و بیحوصلگى میشود. اختلالات گوارشى بخصوص بیاشتهايى گاهى به تنهايى و گاه توأم با دل درد ممكن است اولين يا حتى تنها علامت بيمارى باشد. در اين حالت والدين اغلب بیخوابى كودك را به دل درد نسبت میدهند و سعى میكنند با دادن داروهاى گوارشى او را آرام كنند. افسردگى كودكان اغلب موقتى و نوسانى است و بهندرت ممكن است براى مدت طولانى ادامه يابد. در اكثر موارد نيز بعد از مدتى با درمان صحيح كاملاً بهبود میيابد بدون آنكه احتياج به درمان خاصى داشته باشد و يا اينكه تا بزرگسالى ادامه پيدا كند.
