انزواى اجتماعى در دوران کودکى احتمال بيمارى قلبى عروقى در بزرگسالى را افزايش میدهد.
به گزارش هلثدی، يک گروه تحقيقاتى در دانشگاه ويسکانسين سلامت بيش از ١٠٠٠ نفر را از تولد تا سن ٢٥ سالگى مورد بررسى قرار داده است.
اين محققان با در نظر گرفتن شش ريسک فاکتور بيمارى قلبى شامل وزن، فشار خون و سطح کلسترول خوب (اچ.دی.ال) و کلسترول بد (ال.دی.ال) در بزرگسالانى که در دوران کودکى دچار انزواى اجتماعى بودند، دريافتند احتمال بيمارى قلبى در اين افراد بيشتر است.
اين ارتباط حتى پس از ملاحظه ريسک فاکتورهاى ديگر دوران کودکى براى بيمارى قلبى مانند بهره هوشی، موقعيت اجتماعى اقتصادى پايين و اضافه وزن، همچنان باقى بود.
به گفته اين محققان سيگار کشيدن، مصرف الکل، و فعاليت بدنى ناکافی، نيز ارتباط بين انزواگرايى اجتماعى دوران کودکى و افزايش احتمال بيمارى قلبى عروقى را نيز شرح میدهند.
انزواى اجتماعى در همه عمر باقى میماند و هرچه شخص مدت بيشترى از اجتماع فاصله بگيرد، سلامت خود را بيشتر در معرض خطر قرار میدهد.
يکى از روشهاى مفيد براى شناخت چگونگى تاثير اثر انزواى اجتماعى در کاهش سلامت، توجه به مجموعه مواردى است که شخص در دروان کودکی، نوجوانى و بزرگسالى در معرض عوامل استرسزاى روانى (مانند انزواى اجتماعی) قرار میگيرد.
