پژوهشگران میگويند، عصبانيت میتواند سبب ناكارآمدى ريه و اختلالات مزمن شود.
به گزارش روز جمعه راديو بیبیسی، بررسى ۶۷۰مرد آمريكايى ۴۵تا ۸۶ ساله كه قبلا نظامى بودهاند، نشان داده سيستم ريوى كسانى كه ميزان پرخاشجويى بيشترى از خود نشان میدهند نسبت به كسانى كه پرخاشجويى كمترى دارند، عملكرد بدترى دارد.
پژوهشگران دريافتند، نارسايى سيستم ريه و ششها در مردان عصبیتر زودتر رخ میدهد.
اين افراد در سال ۱۹۸۶از طريق پرسشنامه در مورد پرخاشگرى مورد آزمون قرار گرفته و اين آزمونها در يك دوره هشت ساله مرتبا تكرار شده است.
دكتر «رزاليند رايت» از دانشكده پزشكى «هاروارد» كه مديريت اين تحقيق را برعهده داشته، میگويد: «مردانى كه پرخاشگرى بيشترى داشتهاند عملكرد بدترى در سيستم تنفسى داشتهاند و ميزان اين اختلال در طول زمان هم افزايش يافته است.»
مطالعات در اين زمينه نشان داده است، ضعف عملكرد ريه با افزايش آمادگى براى مزمن شدن اختلالات ريه همراه بوده است كه منجر به بيماریهاى مزمنى چون اختلالات ريوى قلبى و درنهايت سبب مرگ میشود.
دكتر رايت میگويد، به دليل آنكه گروه مورد مطالعه اغلب سفيد پوست بوده، در پايگاه اقتصادی، اجتماعى پائينى قرار داشته و همچنين نظامى سابق بودهاند، اين يافتهها را نمیتوان به كل جامعه تعميم داد.
عصبانيت و پرخاشجويى میتواند سيستم عصبى و هورمونى بدن را تحت تاثير قرار داده و منجر به بروز اختلالات مزمنى در برخى از ارگانهاى بدن از جمله ششها و ريه شود.
در همين حال، دكتر «جان مور گيلون» متخصص بيماريهاى ريوى و سخنگوى انجمن قفسه سينه بريتانيا اين مطالعه را يك كار ارزشمند میخواند و میگويد: «ميان پرخاشجويى و عصبى بودن دراز مدت با كاهش عملكرد ريه و ششها يك ارتباط قابل توجه مشاهده شده است».
دكتر گيلون معتقد است: «يافتههاى اساسى سبب افزايش توجه ما به رابطه نزديك ميان روان و بدن میشود و در سالهاى آتى ممكن است موجب دستيابى به كشفيات مهمترى در اين زمينه شود».
