يك مطالعه جديد نشان میدهد، جنين زنان باردارى كه تحت تنشهاى شديد قرار دارند در نيمه دوران باردارى كوچكتر از جنين مادران باردارى است كه مضطرب نيستند..
به گزارش سرويس خبرهاى بهداشتى رويترز از نيويورك، دكتر «ميگوئل ديهگو» از «دانشكده پزشكى ميامی» و همكارانش در گزارشى كه در مجله پزشكى «پزشكى روانتنی» منتشر شده است، نوشتند: «به نظر میرسد كورتيزول -- هورمونى كه غده فوق كليوى آن را در زمان تنش آزاد میكند -- عامل كوچكى جنينها باشد.»
دياگو گفت: «زنانيكه به افسردگى بالينى و يا تشويش و نگرانى مبتلا هستند و يا تحت تنش شديد قرار دارند بايد به دنبال درمانهاى پزشكي باشند.» درحاليكه مدركى وجود دارد كه نشان میدهد ميان تنشهاى مادر و تولد پيش از موقع جنين و همچنين وزن كم جنين در زمان تولد ارتباط وجود دارد، اما تاكنون هيچ مطالعهاى به بررسى چگونگى تاثير تنش در دوران باردارى روى جنين، انجام نشده بود.
براى بررسى اين موضوع، ديهگو و گروه تحقيقاتى وى ۹۸زن باردار را كه در هفتههاى بين شانزدهم و بيست و نهم باردارى بسر میبردند، سونوگرافى كردند، سطح هورمون آنان را ثبت كردند و سپس براى ارزيابى سطح تنش و اضطراب آنان، از آنها خواستند پرسشنامههايى را پر كنند.
در اين مطالعه ديده شد هر چه سطح جر و بحث، افسردگى و اضطراب يك زن در روز بيشتر باشد جنين وى كوچكتر خواهد بود.
تحليلهاى آمارى نشان داد كه سطح بالاتر كورتيزول با سطح بالاتر تنش و وزن نسبى كمتر جنين ارتباط مستقيم دارد.
با اين وجود ديهگو متذكر شد، هنوز درباره بیخطر بودن مصرف داروهاى ضد افسردگى در دوران باردارى اختلاف نظر وجود دارد.
وى افزود: روان درمانى و يا حمايت بيشتر اجتماعى میتواند از راههاى ديگر كمك به زنانى باشد كه در دوران باردارى با اضطراب و نگرانى مواجه میشوند.
اين مطالعه در شماره سپتامبر- اكتبر ۲۰۰۶ مجله «پزشكى روانتنى (Psychosomatic Medicine)» چاپ شده است.
