افسردگى بيمارى بسيار شايع عصر ماست و در تمامى جهان روندى فزاينده دارد.
اين در حالى است که حدود نيمى از مبتلايان به افسردگى از بيمارى خود بیخبر هستند يا بيمارى آنها به اشتباه چيز ديگرى تشخيص داده شده است. واقعيت اين است که افسردگى يک بيمارى اختصاصى نيست، بلکه در تمام سنين و در همه نژادها، هم در زنان و هم در مردان ظاهر میشود. افسردگى بيمارى سادهاى نيست و انواع گوناگون دارد و به صورت معمول بسيار دير و در حالت پيشرفته آن تشخيص داده میشود.
علائم و نشانههايى که تاکنون براى تشخيص افسردگى استفاده میشدند شامل از دست دادن علاقه به امور روزمره طبيعی، خلق افسرده، اختلالات خواب، اختلال در فکر کردن يا متمرکز شدن، کاهش وزن، پرخاشگری، خستگى و... میشدند، اما بةتازگى يک روش جالب و استثنايى براى تشخيص اين بيمارى خاموش ايجاد شده است.
محققان دانشگاه بريستول با انجام تحقيقاتى گسترده موفق شدهاند با استفاده از آزمايش چشايى افسردگى را بهموقع شناسايى و داروى مناسب براى درمان اين بيمارى را به فرد افسرده تجويز کنند.
احساس چشايى بهوسيله سروتونين و نورآدرنالين يعنى ٢ ماده شيميايى مغز تغيير میکند که عدم تعادل ميان اين دو ماده میتواند بروز افسردگى را بهخوبى نشان دهد. محققان در جريان انجام آزمايشى از داوطلبان سالم در معرض هر دو داروى ضدافسردگى قرار گرفتند.
افزايش سطح سروتونين ميزان حساسيت به مزه شيرين و تلخ را اصلاح میکند، در حالى که افزايش سطح نورآدرنالين ميزان حساسيت به طعم تلخ و ترش را بالا میبرد. به گفته سرپرست اين گروه تحقيقاتی، از آنجا که تغيير چشايى در واکنش به تغيير در دو انتقالدهنده عصبى متفاوت رخ میدهد، انتظار میرود انجام يک آزمايش چشايى ساده در مبتلايان به افسردگى نوع انتقالدهنده عصبى موثر بر بيمارى را مشخص کند. بر اين اساس افراد پر استرس يا مضطرب از حس چشايى کمترى برخوردارند و به همين دليل نيز اشتهاى بيماران مبتلا به افسردگى تقليل میيابد.
