آثار روحى شكنجههاى روانى با شكنجههاى فيزيكى مشابه است
1385/12/16
نتايج يك مطالعه جديد نشان میدهد بيماریهاى روانى و اضطراب زندانيانى كه تنها در معرض شكنجههاى روحى قرار گرفتهاند مشابه افرادى است كه در زندان شكنجه فيزيكى شدهاند.
به گزارش سايت اينترنتى «نيوساينتيست»، بررسى وضعيت حدود ۳۰۰بازمانده شكنجههاى انجام گرفته در زندانهاى يوگوسلاوى سابق نشان میدهد افرادى كه در اين زندانها تنها شكنجه روانى شدهاند در مقايسه با افرادى كه شكنجه فيزيكى شدهاند، بعدها به همان اندازه دچار «اضطراب ناشى از فشارهاى روانى (PTSD)» میشوند.
به علاوه هر دو گروه از اين افراد، ميزان اضطراب ناشى از شكنجههاى روانى و شكنجههاى فيزيكى را يكسان ارزيابى میكنند. محققان حاضر در مطالعه اعلام كردند اين نتايج نشان میدهد ايده استفاده از شكنجههاى روانى به عنوان شكنجههاى خفيفتر، اشتباه است.
در سال ۱۹۸۷كنوانسيون منع شكنجه در سازمان ملل متحد راهاندازى شد و انجام اعمالى كه در آنها با ايجاد درد شديد يا ناراحتیهاى روانى شديد از زندانيان اطلاعات گرفته میشود را به كلى ممنوع كرد اما شكنجه زندانيان همچنان در نقاط مختلف جهان صورت میگيرد و در سال ۲۰۰۵گزارش تهيه شده توسط گروه عفو بينالملل نشان داد از ۱۵۰كشور بررسى شده، اعمال شكنجه همچنان در ۱۰۵كشور جهان رواج دارد.
هماكنون يكى از كشورهايى كه به شدت در زمينه اعمال شكنجه عليه زندانيان مورد انتقاد گرفته، كشور آمريكا است. پس از حادثه ۱۱سپتامبر آمريكا بارها به دليل اعمال شكنجه در مكانهايى نظير زندان ابوغريب در عراق و زندان گوانتانامو مورد انتقاد شديد قرار گرفته است اما مقامات آمريكايى در پاسخ اعلام كردهاند در اين مكانها فقط شكنجههاى روانى نظير جلوگيرى از خوابيدن زندانيان، كه آسيب جسمانى در پى ندارد، انجام میگيرد.
محققان كالج لندن در انگليس در مطالعهاى جديد به اندازهگيرى آثار شكنجههاى روانى پرداختند و بدين منظور وضعيت ۲۷۹نفر از قربانيان شكنجه در يوگوسلاوى را بررسى كردند.
۲۵۹نفر از اين افراد انواع مختلف شكنجه را تحمل كرده بودند كه شامل ضرب و جرح، شوك الكتريكى، كشيدن دندان و فرو رفتن به زير آب براى ايجاد احساس خفگى بوده است اما حدود ۲۰نفر از آنها تنها شكنجههاى روانی، شامل فراهم كردن صحنه و اسباب اعدام به منظور ترساندن آنها، شكنجه فيزيكى اعضاى خانواده مقابل چشمان زندانى و تهديد به تجاوز را تجربه كرده بودند.
محققان تمامى اين ۲۷۹نفر را براى شناسايى علايم ابتلا به مشكلات روانى مزمن ناشى از فشارهاى شديد مورد بررسى قرار دادند و متوجه شدند ميزان ابتلاى به اين بيمارى روانى در ميان هر دو گروه كاملا يكسان است.
اين محققان به علاوه از هر دو گروه درخواست كردند فشار تحمل شده در حين شكنجهها را از نمره صفر تا چهار رتبهبندى كنند كه هر دو گروه به طور ميانگين براى تعيين ميزان اين فشار عدد ۳/۵را انتخاب كردند.
به گفته «متين باسوغلو» محقق حاضر در مطالعه، نتايج تحقيقات به روشنى نشان میدهد فشار ناشى از شكنجههاى روانى تفاوتى با فشار شكنجههاى فيزيكى ندارد و به همين علت به هيچ وجه نمیتوان استفاده از شكنجههاى روانى را توجيه كرد.
«جان مككين» سناتور آمريكايى كه در زمان جنگ ويتنام در زندانهاى ويتنام دچار شكنجه جسمى و روانى شده بود، چندى پيش اعلام كرده بود اگر در آن زمان میتوانستم بين شكنجه شدن روحى و شكنجه شدن فيزيكى يكى را انتخاب كنم، قطعا براى خود شكنجه فيزيكى را انتخاب میكردم.
