هرچه واكنش اضطرابى نوجوانان به تغييرات جسمى بلوغ بيشتر باشد احتمال دچار شدن آنان به اختلال پانيك بيشتر است.
به گزارش هلث دی، محققان دانشگاه آركانزاس و ورمونت با بررسى تعدادى از نوجوانان دريافتند گروهى كه در دوران بلوغ حساسيت اضطرابى بيشترى داشتند و در واقع جزء گروه پر اضطراب طبقهبندى شدند از تحريكات بدنى ناشى از تغيير تنفسى سه دقيقهاى بيشتر دچار ترس شدند.
در ميان نوجوانانى كه در گروه كم اضطراب قرار گرفتند رابطه كمى بين بلوغشان با پاسخ اضطرابى به تغيير تنفسى مشاهده شد.
اين نتايج همراه با نتايج بدست آمده از مطالعات قبلى نشان میدهد كه افزايش حساسيت اضطرابى ممكن است ادراك مربوط به ترس (پانيك) را كه طى دوره بلوغ رخ میدهد تقويت كند.
نوجوانانى كه به تغييرات بدنى دوران بلوغ پاسخ اضطرابى میدهند اين رويدادهاى دوران بلوغ را بصورت تهديدكننده درك میكنند و میآموزند كه از ادراكات بدنى بهراسند و درنتيجه آماده اختلال پانيك میشوند.
