متخصصان اعصاب میگويند، گامهاى بلند در درك شيمى مغز و ژنتيك انسان دانشمندان را اميدوار میكند كه براى پيشگيرى از فاجعههايى مانند قتلعام هفته گذشته در دانشگاه ويرجينيا، بتوان رفتارهاى خشونت آميز را مهار كرد.
به گزارش پايگاه اينترنتى خبرگزارى فرانسه، در مرگبارترين حادثه تيراندازى در محيط آموزشى در تاريخ آمريكا، يك پسر ۲۳ساله كرهجنوبى تبار كه از زمان كودكى خود در آمريكا زندگى میكرد، ۳۲نفر را به قتل رساند و بعد دست به خودكشى زد.
دكتر «آلن سيگل» متخصص اعصاب و محقق در «دانشگاه پزشكى نيوجرسی» گفت:
به اعتقاد وى شكى نيست كه اگر میتوانستند مغز اين پسر ۲۳ساله را آزمايش كنند ناهنجاریهايى پيدا میكردند و میتوانستند درمانهايى براى وى تجويز كنند.
تحقيقات بالينى به همراه آزمايش بر روى حيوانات بهويژه بر روى گربهها در طى حدود ۴۰سال نشان داده است كه مناطق ويژهاى در مغز وجود دارند كه با تهاجم و خشونت ارتباط دارند.
به گفته اين متخصص اعصاب، به نظر میرسد كه منطقه جلويى مغز يا كورتكس قسمت پيشانى نقش مهمى در رفتار خشونت آميز ايفا میكند.
وى گفت، در يك قاتل ديگر به نام «چارلز وايت من» كه در دهه ۱۶،۱۹۶۰ نفر را در «دانشگاه تگزاس» به ضرب گلوله از پاى درآورد، ديده شد كه تومورى در لوب گيجگاهى در منطقه سيستم ليمبيك مغز وى وجود دارد.
ارتباط ميان كورتكس قسمت پيشانى مغز و خشونت براى اولين بار در سال ۱۸۴۸در مورد يك كارگر خطوط راه آهن به نام «فينياس گئيج» كشف شد. جمجمه سر اين كارگر در جريان يك انفجار توسط يك لوله آهنى سوراخ شد كه به قسمت جلويى مغز وى آسيب رساند.
گئيج از اين سانحه جان سالم بدر برد اما رفتار وى كلا تغيير كرد بهطوریكه منش محترمانه و حساس سابق وى جاى خود را به واكنشهاى شديد و ناگهانى و شخصيتى پرخاشگر داد.
سيگل گفت، از آن زمان مدارك پزشكى تمايلهاى خشونت آميز را با آسيب رسيدن به بخش جلويى مغز مرتبط دانستهاند.
طبق مقالهاى كه در مجله «علوم عصبی» منتشر شده است، مطالعهاى كه به تازگى انجام شده است نشان میدهد كودكانى كه قبل سن هفت سالگى كورتكس قسمت پيشانى مغز آنها آسيب میبيند، رفتارى غيرعادى پيدا میكنند كه با عدم توانايى در كنترل خشم، عصبانيت و پرخاشگرى مشخص میشود.
متخصصان اعصاب معتقدند كه منطقه جلويى مغز وسوسههاى پرخاشگرى و خشونت را تنظيم و كنترل میكند.
محققان در مقالهاى كه در مجله علوم اعصاب منتشر شد نوشتند، مطالعه تصوير مغز ۴۱قاتل نشان داد كه در بيشتر موارد كورتكس قسمت پيشانى مغز و برخى از مناطق عميقتر آن از جمله آميگدالا عملكرد غيرعادى دارند.
«كلاوس ميچك» دانشمند علوم اعصاب در دانشگاه تافتس گفت، در مورد تيرانداز دانشگاه ويرجينيا، با يك تحقيق پزشكى بايد بررسى كرد كه آيا وى در سيستم سروتونين خود نارسايى داشته است يا خير.
سروتونين يك فرستنده عصبى در سيستم اعصاب مركزى است و سطوح پايين آن با نارسايیهاى متعددى مرتبط بوده است.
ميچك گفت، سروتونين مغز، انتقالدهندهاى است كه در مورد رفتارهاى خشونتآميز و پرخاشگرانه بيش از هر انتقالدهنده ديگرى تحت بررسى قرار گرفته است.
سيگل با اشاره به «پروزاك» و «ليتيوم» كه براى درمان شيزوفرنى نيز استفاده میشوند، گفت: تعدادى از داروها با جبران نارسايیهاى سروتونين در كنترل تكانههاى خشونت آميز موثر هستند.
